IMG_0374

Stil in mij…

Vandaag heb ik thuis de laatste muzikale puntjes op de “i” gezet. Dit omdat we morgen met het orkest waar ik fluit en piccolo in speel ons Top2000 Winterconcert ten gehore gaan brengen. Niet alles zit evengoed in mijn vingers merk ik, maar ik accepteer dat het zo is.

Door alle drukte en hectiek; twee opleidingen tegelijk doen (ja zo gek ben ik), de voorbereidingen en intervisie bijeenkomsten die daarbij horen, examenopdracht maken, mijn gezin draaiende houden, een leuke moeder voor mijn kinderen proberen te zijn, mijn bedrijf opstarten en wat privé problemen is dit voor nu het hoogst haalbare. Ik weet waarom ik dit wil, waar het goed voor is en waar ik het voor doe.
Voor nu even geen perfectie op alle fronten, accepteren en focussen op wat er wèl is, in plaats van wat er niet is. Dat geeft me in elk geval een beetje rust.

Eén van de nummers die we morgen in het Top2000 Winterconcert spelen is; Stil in mij van Van Dik Hout… Deze titel alsook het hele nummer triggert mij in mijn lijf. En ik vraag me af, is het weleens STIL IN MIJ?
Ik moet eerlijk bekennen van niet. Mijn hoofd is bijna altijd bezig, gedachten schieten van links naar rechts, (om over mijn gevoelens nog maar niet te spreken) en ik merk dat ik het vaak maar moeilijk stop kan zetten. Op zich niet verkeerd, om je hoofd erbij te houden. Helemaal niet voor een persoon als ik die vanuit oude patronen gewend is om veelal rationeel te denken. Mijn persoonlijke ontwikkelingstrajecten van de afgelopen jaren hebben me veel gebracht, het heeft o.a. mijn hoofd in contact te gebracht met mijn gevoel en me geleerd meer naar mijn intuïtie en mijn hart te luisteren en ernaar te handelen.  Maar een keer echt rust in mijn hoofd zou ook fijn zijn.

Een gesprek met een dierbaar iemand eerder deze week, bracht me tot inzicht. Die vroeg me om tijdens het musiceren mijn muzikale spel aan iemand op te dragen en zo mijn gevoel erin te leggen. Ik  geloofde het eerst niet echt, ik dacht als het zo makkelijk was dan had ik het toch allang gedaan. Ik besloot het toch een kans te geven en te doen wat me was voorgesteld.

Het resultaat verwonderde me. Het heeft me echt rust gegeven, mijn hoofd leeggemaakt, ik kon me focussen op de partituren, zonder dat ik in mijn hoofd met andere dingen bezig was. En ik kon mijn gevoel en emotie in mijn muziekspel te brengen, de klank was goed, ik zat letterlijk met kippenvel. Wauw dacht ik: ik kan het echt, ik wil dit vaker kunnen…

Ik heb me voorgenomen om telkens als ik mijn dwarsfluit of piccolo aan mijn mond zet en mijn ogen over de partituren laat gaan om een persoon in gedachten te nemen die op dat moment belangrijk voor me is, of die wel wat extra aandacht kan gebruiken en mijn muziekklanken aan hem/haar op te dragen… Het wordt dan even letterlijk Stil in mij…


Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast
Al die gezichten, bekend maar beleefd of ik een vreemde was
Vanavond, toont het leven zijn ware gezicht.
Kom bij me liggen, sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad
We moeten winnen, de schijn is gemeen en wordt van ons verwacht
Vanavond, toont de liefde haar ware gezicht.
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij.
Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast
Al die gezichten, en jij alleen zoals je gister was
Vanavond, toonde jij je ware gezicht.
Kom bij me liggen, sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad
Je hoeft niks meer te zeggen, de waarheid spreekt al uit ons oogcontact
Vanavond, tonen wij ons ware gezicht.
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij.
Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt
Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt.
En het is zo Stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij

Natascha

cropped-Logo_Abeja_519px-4.png

Stil in mij…

Eén gedachte over “Stil in mij…

  • 9 december 2016 om 11:34
    Permalink

    wauw hier word ik stil van zal morgen extra goed luisteren als jij het speelt op je dwarsfluit, dikke kus mama

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: